یامهدی تو را به جان مادرت زهرا بیاو ظلم وستم را از جهانبرکن وبوی آزادی وعدالت را درجهان بگستران تا مظلو مان دنیا با رخ دلنواز شما طعم دلپذیر ازادی را بچشند

حضرت ولي عصر عجل الله تعالي فرجه الشريف اهتمام بسيار به عزاداري و گريه براي مصائب امام حسين عليه السلام داشته است، تا آنجا که دو زيارت ناحيه ( زيارت امام حسين عليه السلام و زيارت شهداي کربلا) از ناحيه مقدسه آن بزرگوار نقل شده که در هر دو، فرازهائي بسيار از ذکر مصائب جانسوز امام حسين عليه السلام ذکر شده است.
امام زمان «عجل الله تعالي فرجه الشريف » در فرازي از زيارت ناحيه امام حسين عليه السلام عرض مي کند «وَلَأَبکِيَنَّ بَدَلَ الدُّموعِ دَماً؛ براي مصائب تو، به جاي اشک ها، خون گريه مي کنم.» شايان توجه اين که طبق بعضي از روايات، هنگامي که امام زمان عجل الله تعالي فرجه الشريف در کنار کعبه ظهور کند، و مردم جهان را مورد خطاب قرار مي دهد، در همين خطابه ي جهاني و حساس يادي از امام حسين عليه السلام نموده و ذکري از مصيبت آن حضرت مي نمايد. و آن روايت چنين نقل شده:
هنگامي که حضرت قائم بين حجرالاسود و مقام ابراهيم ظهور مي کند، صداي خود را به پنج نداي زير بلند کرده مي فرمايد:
«أَلا يا أهْلَ الْعالَمِ اَنَا الامامُ القائمُ الثاني عَشَرَ
أَلا يا أهْلَ الْعالَمِ اَنَا الصّمْضامُ المُنْتَقِم
أَلا يا أهْلَ الْعالَمِ اَنَّ جَدّيَ الْحُسَيْن قَتَلوهُ عَطْشاناً
أَلا يا أهْلَ الْعالَمِ اَنَّ جَدّيَ الْحُسَيْن طَرَحوهُ عُرياناً
أَلا يا أهْلَ الْعالَمِ اَنَّ جَدّيَ الْحُسَيْن سَحَقوهُ عُدواناً:
اي مردم جهان! من امام قائم هستم، اي مردم جهان من شمشير بران انتقام گيرنده هستم. اي مردم جهان! جدم حسين عليه السلام را بعد از کشته شدن برهنه بر زمين انداختند. اي مردم جهان! پيکر جدم حسين عليه السلام را پس از کشته شدن، از روي دشمني، پامال سم اسبان و ستوران قرار دادند.»
چنان که ملاحظه مي کنيد امام قائم «عجل الله تعالي فرجه الشريف» در اين فرازها از سه مصيبت جانسوز امام حسين عليه السلام ياد کرده است که عبارتند از: تشنگي او، و برهنه انداختن بدن او، و پايمال نمودن پيکر نازنين او.
قابل ذکر است که واژه (سحق) در فارسي به معني له کردن مي آيد